Odeszła prof. Kornacewicz-Jach

 

Ze smutkiem informujemy o odejściu prof. Zdzisławy Kornacewicz-Jach. Ceniona profesor, przez wiele lat kierująca Kliniką Kardiologii z Intensywnym Nadzorem Kardiologicznym naszego szpitala zmarła 23 czerwca.

Prof. Kornacewicz-Jach była prekursorem koronarografii i angioplastyki tętnic wieńcowych w naszym regionie. To jej determinacja sprawiła, że do Szczecina, pod koniec lat 80. trafił pierwszy angiograf, na którym zabiegi przeprowadzali kardiolodzy naszego szpitala. I to za jej sprawą, w 1995 r. w naszym szpitalu powstała pierwsza pracownia hemodynamiki - kardiologii interwencyjnej. W 1997 r. razem z wybitnym i cenionym na świecie kardiologiem prof. Hubertem Seggewissem przeprowadziła w Szczecinie pierwszy w Polsce zabieg ablacji alkoholowej przegrody międzykomorowej u chorych na kardiomiopatię przerostową. Wraz z odejściem Pani Profesor kończy się pewien etap rozwoju kardiologii, w którym miała ogromne zasługi. 

Urodziła się  w Słupsku. Studia medyczne na Pomorskiej Akademii Medycznej ukończyła w 1974 roku, a siedem lat później otrzymała tytuł specjalisty z zakresu chorób wewnętrznych. 
Stan wojenny zastał ją w Paryżu, na stypendium medycznym, do którego przygotowywała się bardzo intensywnie. Tam zajęła się tematem kardiologii interwencyjnej, która na zawsze pozostała w kręgu jej szczególnych zainteresowań. Po powrocie, to właśnie z Francji sprowadzała do Szczecina sprzęt do wykonywania pierwszych koronarografii. 

Po studiach rozpoczęła pracę w obecnym Samodzielnym Publicznym Szpitalu Klinicznym Nr 2 PUM w Szczecnie, gdzie pracowała do 2018 roku. Pierwsza w Polce stworzyła podstawy diagnostyki zespołu wypadania płatka zastawki dwudzielnej, co było tematem jej pracy habilitacyjnej w 1987 roku. Niecałe dziesięć lat później uzyskała tytuł naukowy profesora. Od 1992 r., nieprzerwanie aż do końca swej pracy w szpitalu na Pomorzanach kierowała pracą Kliniki Kardiologii z Intensywnym Nadzorem Kardiologicznym. 

Bardzo angażowała się także w prace naukowe i dydaktyczne. Była członkiem Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego (PTK), zakładała lub współtworzyła m.in. Sekcję Chorób Serca Kobiet PTK czy Polskie Towarzystwo Badań nad Miażdżycą. Pod jej nadzorem wypromowanych zostało kilkunastu doktorów nauk medycznych oraz doktorów habilitowanych. Wykształciła całe grono doskonałych lekarzy kardiologów – to m.in. prof. Edyta Płońska-Gościniak, prof. Jarosław Kaźmierczak, prof. Robert Gil i prof. Andrzej Wojtarowicz. Była autorką i współautorką ponad 140 prac naukowych i siedmiu monografii naukowych. Odznaczona została m.in. Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Edukacji Naukowej.

Przez wiele lat pracy wyrobiła sobie markę wyśmienitego lekarza, skupionego na Pacjencie. Wymagająca przede wszystkim od siebie, ale i od innych, cieszyła się szacunkiem zespołu, którego pracę zawsze potrafiła docenić i sprawiedliwe ocenić. Uchodziła za osobę zasadniczą, choć jej najbliżsi współpracownicy czuli, że ma w sobie duże pokłady ciepła i serdeczności.
Pani Profesor, będzie nam Pani bardzo brakowało…